नेपालको विभिन्न संस्कृति र समुदायमा बुवाको मुख हेर्ने दिनलाई आ–आफ्नै तरिकाले मनाउने चलन छ। यो दिन प्रायः आषाढ कृष्ण औंसी अर्थात् औंसी’को दिनमा पर्छ। यस दिन सन्तानहरूले आफ्ना बुवालाई सम्मान जनाउन विशेष प्रकारको भोजन तयार पार्छन् र उपहार दिन्छन्। परम्परागत रूपमा, बुवालाई दही, चिउरा, मिठाई, फलफूल आदि खुवाउने चलन छ। यसबाहेक, नयाँ लुगा र अन्य विभिन्न उपहार दिने प्रचलन पनि छ।
धार्मिक रूपमा, यो दिन बुवालाई भगवान् स्वरूप मानिन्छ र उनीहरूलाई प्रसन्न पार्न पूजा, दान, र अन्य धार्मिक अनुष्ठानहरू गरिन्छ।
बुवाको मुख हेर्ने दिनले बुवा र सन्तानबीचको सम्बन्धलाई अझ बलियो बनाउँछ र परस्पर सम्मान र प्रेमलाई सुदृढ बनाउँछ। बुवा सन्तानको जीवनमा मार्गदर्शक, प्रेरणास्त्रोत र सुरक्षाकवचको रूपमा रहेको हुन्छन्। बुवाको माया, स्नेह र मार्गदर्शनको मूल्यांकन गर्दै सन्तानले आफ्नो कर्तव्य पूरा गर्छन् र उनीहरूको आशीर्वाद प्राप्त गर्छन्।
समग्रमा, बुवाको मुख हेर्ने दिनले नेपाली समाजमा पारिवारिक सम्बन्ध, सम्मान र प्रेमको विशेष महत्त्वलाई उजागर गर्छ। यसले पारिवारिक सम्बन्धलाई अझ बलियो बनाउन र परम्परागत मूल्यहरूको संरक्षण गर्न महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्छ। यस दिन पितृहरूको सम्झना गरिन्छ र ती पितृहरूको आत्माको शान्तिका लागि तर्पण र श्राद्ध गरिन्छ।
